دات نت نیوک

دست نوشته

مطالب

هدف گمشده

21 تیر 1396 00:56 | 0 نظر
Article Rating | امتیاز: 5 با 1 رای

بچه که بودیم درس میخوندیم تا مفید باشیم. همه بهمون میگفتن دکتر مهندس بشین برای این مملکت مفید باشین و برای خودتون کسی بشین. بزرگ شدیم، مهندس شدیم ولی خیلی اتفاقایی که فکر میکردیم نیفتاد. آدما وقتی با درس و دانشگاه خدافظی میکنن، به جورایی زندگیشون کم میاره، انگار نمیدونن باید چیکار کنن. یهو می بینی میزنه و مثل من یه کاری تو رشته متفاوت هم گیرشون میاد و واسه شون موندگار میشه اونوقته که دیگه باید نگران آینده ات باشی. شونزده هیفده سال درس یه چیز دیگه رو خوندی اونوقت سر از یه جای دیگه درمیاری بعد از ده دوازده سال کار تو جای دیگه تازه میفهمی نه میتونی برگردی تو رشته خودت و نه علاقه ای به این رشته داری. من بهش میگم ته درموندگی و متاسفانه تجربه اش کردم و اصلا خوب نیست. نه شجاعت ترک موقعیت فعلی رو دارم و نه جسارت خلق یه موقعیت جدید، از طرفی به خودت میگی خوب میخوای 40 سال دیگه چی باشی؟ کجا وایساده باشی؟ چی داشته باشی؟ ولی جوابی واسه اینا نداری... نمییدونم فلسفه است یا سفسته ولی میدونم زندگی بی هدف رو دوست ندارم و این روزا بشدت دنبال یه نظم و یه هدف گمشده میگردم 

ویدئو
تصاویر پیوست
امتیاز دهید:
نظرات

نام

ایمیل

وب سایت

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.