دات نت نیوک

سفرنامه

مطالب

یه روز خدا دعوت شدیم به خارک

22 اسفند 1395 11:43 | 0 نظر
Article Rating | امتیاز: با 0 رای

 تا قبل از اینکه این سفر پیش بیاد نمیدونستم خارک یه جزیره خاص هست و برای رفتن به اونجا باید دعوتنامه داشته باشی... جزیره ای از مجموعه های شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی فلات قاره و شرکت ملی پتروشیمی ایران و کنار اینا یگانهای مرزبانی سپاه و ارتش ایران. همینجوریشم میشه تصور کرد یه جزیره حدودا 20 کیلومتری چقدر میتونه جمع و جور باشه، حالا بزرگترین پایانه نفتی دریائی ایران، یه کارخونه پتروشیمی و  مخازن و تاسیسات نفتی شرکتهای نفتی ایرانی و خارجی رو به این شرایط اضافه کنین، متوجه فشردگی قضیه میشین.

شب اولی که توی خارک بودم، میزبانمون ما رو برای گشتی تو جزیره برد و اولین چیزی که دیدیم چهار مشعل بزرگ (فلر) چاههای نفت بود که شبانه روزی میسوزن. اینطور که آقای حیدری-میزبان عزیزمون تو جزیره خارک- گفتن نور و گرمای این مشعلها تو چهارشنبه سوری برای مردم خارک الهام بخشه و رونق خاصی به چارشنبه سوری میده، ولی وقتی فردا دور جزیره رو می گشتیم و دود زرد این فلرها رو دیدم، متوجه شدم چه چیزی داره میره تو ریه ساکنین این جزیره. به اینا دود کارخونه ها، پتروشیمی و ... و البته رطوبت دریا رو اضافه کنین. میشه تصور کرد ساکنین خارک چه تابستونای سختی دارن و ما شانس آوردیم که سفرمون تو این موقعیت آب و هوائی افتاد. سبزی کمرنگ درختا و چمنا، باد خنک و دریای همیشه آروم،  ساحل تمیز (چیزی که متاسفانه نمیشه تو اکثر سواحل ایران پیدا کرد) و زیبائی صخره های جزیره رو با هم ترکیب کنین، خارک تو موقعیتی که رفتیم یه بهشت واقعی بود. گرچه موفق نشدم طلوعش رو ببینم ولی دو غروب و دو شب مهتابی رو اونجا بودم و لذت بردم. 

چیزی که تو جزیره برام جالب بود رها بودن آهوهای جزیره بود. آهوهای ایرانی که تو همه جزیره در حال گشت و گذار بودن و کسی کاریشون نداشت! البته کلاغ هندی هم بود که علیرغم شکایت زیاد ساکنای جزیره از شیطنت ها و قلدری اونا، همچنان با اقتدار تمام فعالیت میکنن. ماهی خارک هم به قول اهالی تمیزتر از اطرافه چون ساحل جزیره تمیزتره و هنوز پتروشیمی اینجا مثل ماهشهر نشده که پسماند دریائی داشته باشه.

یه اتفاق جالب دیگه آقای حیدری برامون تعریف کرد که نشون میداد هنوزم یه جاهائی از این مملکت -علیرغم همه بی کفایتی ها- مدیر به معنی واقعیش هم پیدا میشه. ظاهرا چندین سال پیش مردم خارک بخاطر دوری از مرزهای خاکی ایران و عدم دسترسی به بازار مواد اولیه برای خودکفائی منزل خودشون (بخاطر دوری از ساحل ایران و عدم دسترسی به مواد تازه) بز و گوسفند نگهداری میکردن. بزها علاقه زیادی به خوردن سرشاخه های درختا داشتن و اینطوری تمام فضای سبز جزیره رو علیرغم هزینه های زیاد برای نگهداری اون، خراب کردن. این وسط یه نفر یه درایتی به خرج میده که ناجی فضای سبز جزیره میشه: ظاهرا شرکت نفت جزیره اعلام میکنه بازای هر راس بز مبلغ صد هزار تومن به صاحب بز میده، بز هم برای خودش به این شرط که بز رو سوار قایق کنه بفرسته بندر گناوه. هرکی باشه این معامله دوسر سود رو قبول میکنه! پیشنهاد شرکت نفت تو اون زمان باعث شد هزینه های کاشت و داشت و نگهداری فضای سبزش تو سالهای بعد کم بشه و هزینه خرید بزها در دراز مدت براحتی جبران شد. 

ویدئو
تصاویر پیوست
امتیاز دهید:
نظرات

نام

ایمیل

وب سایت

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.